Van behandelbank naar finishlijn

De marathon.

Voor sommigen bekend terrein, voor velen een compleet nieuw avontuur. In deze blog neem ik jullie – samen met onze collega’s – mee in de voorbereidingen op 12 april. Hoe ervaren wij de trainingen? Waar lopen we tegenaan? En waar moet je op letten als je voor het eerst 42,195 kilometer gaat lopen?

Vivian

Voor mij, Vivian, is dit mijn allereerste marathon. Sinds oktober train ik vol toewijding: drie hardloop- en twee krachttrainingen per week. In het begin voelde alles sterk en stabiel, en elke week merkte ik vooruitgang.

Maar een marathontraject gaat niet zonder uitdagingen. Naarmate de intensiteit toenam, begon mijn lichaam signalen te geven, vooral in de voeten. Minder kilometers, extra mobiliteit en gerichte oefeningen bleken essentieel om fit aan de start te verschijnen.

Deze marathon is extra bijzonder, omdat ik niet alleen voor mezelf loop, maar voor KWF Kankerbestrijding. Dat motiveert op de zware dagen en geeft elke training betekenis.

Ik heb geleerd dat een marathon vooral mentaal uitdagend is. Wat eerst onmogelijk leek, blijkt haalbaar, en dat gevoel – sterker zijn dan je dacht – is het mooiste van deze reis.

Jolien

De voorbereiding op een marathon kent pieken en dalen. Aanvankelijk werd ik uitgeloot, waardoor mijn motivatie om gericht te trainen meteen minder werd. Toen in december bleek dat ik toch een startbewijs kreeg, moest ik snel aan de slag. Tijdens mijn vakantie in de bergen had ik gelukkig al een mooie trainingsweek achter de rug. Terug in Nederland viel ik met mijn neus in de boter: trainen in vrieskou en sneeuw. Gelukkig kon ik ook de loopband op de praktijk gebruiken, al was buiten hardlopen in de winterzon soms ook erg mooi.

De trainingen zorgen ervoor dat ik naar buiten ga, weer of geen weer, en samenlopen met een groep maakt het bovendien gezellig. Het is fijn om met collega’s te sparren over krachttraining, pijntjes en looptechniek.

Ik kijk uit naar de eindsprint van de voorbereiding en vooral naar het moment waarop ik op 12 april aan de start mag staan.

Melanie

Mijn eerste en tot nu toe ook mijn laatste marathon liep ik in 2022. Mijn zoontje was net begonnen met doorslapen, wat ruimte gaf om een langgekoesterde droom waar te maken: de Marathon van Rotterdam lopen.

Gelukkig schreef mijn vriend zich ook in, wat het extra leuk maakte om samen te trainen. De lange duurlopen in de gure maanden februari en maart waren pittig; mijn benen moesten wennen aan alle kilometers en soms vroeg ik me af waar ik aan begonnen was.

Op de dag zelf viel alles op zijn plek. De kilometers vlogen voorbij, het weer was perfect en de sfeer langs het parcours fantastisch. Het gevoel bij de finish zal ik nooit vergeten: trots, opluchting en vooral het besef dat ik het gewoon gedaan had.

Mees

Mijn eerste Marathon van Rotterdam 2025. Na een goede voorbereiding voelde ik me fitter dan ooit, maar de zenuwen waren groot: mijn Garmin liet al een hartslag van 165 zien nog voordat de operaversie van Lee Towers ‘You Never Walk Alone’ afgelopen was.

Gelukkig liep een vriend hetzelfde schema, zodat ik de 42,195 km niet alleen hoefde af te leggen. Halverwege besefte ik dat een marathon vooral 30 km warmlopen en 12 km racen is. Het tempo voelde traag, maar door het publiek was het nooit saai.

Het lastigste is je focus bewaren. Ik had tot 30 km getraind, dus de laatste kilometers waren een verrassing. Veel mensen waarschuwden voor het 35 km-punt, “de man met de hamer”, maar die bleef uit. Vanaf km 35 kon ik versnellen en finishte ik zoals gepland.

Een marathon lopen is fantastisch, maar de echte marathon? Die loop je in de voorbereiding: 3 à 4 keer per week naar buiten, weer of geen weer, dat is de prijs voor al die trainingen waarin je soms geen zin had.

Jasmijn

Voor mijn eerste marathon begon ik vol enthousiasme te trainen, misschien zelfs iets té fanatiek. Vijf maanden voor de wedstrijddag liep ik in mijn schema al bijna een halve marathon. En ja.. toen raakte ik geblesseerd.

Met behulp van alle collega’s van Fysio4You heb ik van mijn blessure kunnen herstellen en rende ik in april de Marathon van Rotterdam. Wat een ervaring! Het gevoel wanneer je over de Coolsingel rent, zal ik nooit meer vergeten. Het was onbeschrijfelijk en zó zwaar. Toen ik over de finish kwam, dacht ik: dit doe ik nooit meer. Twee jaar later stond ik toch weer aan de start van de marathon.

Jelle

Mijn eerste marathon is een ervaring die ik nooit zal vergeten: de editie van 2018. Die dag liep de temperatuur op tot boven de 20 graden, een groot verschil met de omstandigheden waarin ik had getraind. Zoals veel beginnende marathonlopers onderschatte ik de 42,195 kilometer. Met mijn langste training van 26 km dacht ik er klaar voor te zijn. Maar rond het Kralingse Bos sloeg de realiteit toe: hevige kramp in mijn kuiten en hamstrings. Elke stap werd zwaarder en mijn tempo verdween volledig. Mijn doel om binnen vier uur te lopen bleek al snel onhaalbaar. Toch opgeven was geen optie. Stap voor stap, vaak meer op wilskracht dan op kracht, ging ik door. Uiteindelijk bereikte ik de finish, niet binnen mijn beoogde tijd, maar wel met een waardevolle ervaring rijker.

Sindsdien heb ik nog twee marathons gelopen, dit keer met een betere voorbereiding, en mijn tijd is inmiddels een uur sneller. Maar hoe zwaar de eerste ook was, juist die blijft de meest bijzondere.

Ons advies?

De marathon moet dit jaar nog gelopen worden, dus het is belangrijk om goed op je lichaam te blijven letten en voldoende rust te nemen tijdens de voorbereiding. Mocht je klachten ervaren of twijfel je over je training, neem dan vooral contact met ons op. Wij zijn gespecialiseerd in het begeleiden van hardlopers en zorgen dat je verantwoord én blessurevrij aan de start verschijnt. Op naar 12 april!